Kapak_edited_edited.jpg

nur

“akrobasi pilotluğu, ‘güzel insan olma’ halini hissedebildiğim en saf eylem.”

08.2020 I #3

N: Yapma isteği her zaman içimizde oluyor. Fakat kapıldığımız korkular hareket etmemizi engelliyor. Sen başarılı bir mimardın ve gayet güzel para kazanıyordun. Hayatını istediğin şekilde devam ettirebiliyordun, araban vardı, dilediğin yere tatile gidebiliyordun. Ama bunların hepsini elinin tersiyle ittin. Şu örneği veriyorum seni anlatırken; bu kadar para kazanırken, bu kadar başarılıyken, her şeyi bırakıp gidip Macaristan’da okullar okuyup, deli gibi çalışıp betonun üstünde incecik döşekte yatarak, insanların kedisine bakarak, fidan ekerek, uçak temizleyerek bu kız akrobasi pilotu oldu diyorum. “Ben pilot olacağım” dediğin andaki tetikleyicin neydi?

Nur: Benim asıl aradığım şey iyi bir mimar olmak değildi. İyi, düzgün bir insan olmaktı. Çünkü ben asıl vazifemi “İnsan olmak nedir?”, bunu iyi anlamak ve başarmak olarak görüyorum. Mimarlık yaparken kendimi çok fazla sorguladığım anlar oldu. Pek çok hoşuma gitmeyen duruma, işim gereği karşılık vermezken yakaladım kendimi. İş bitsin istiyorsam, bunları da görmeyip duymamam gerekiyordu profesyonellik adı altında. Bence insanlıkla ilgili sınıfta kalınan anlardı ve parçası olmak içime sinmedi. Benim arayışım; “İnsanlığıma artısı olacak faydalı ne yapabilirim?” idi. Nasip oldu, önüme çok güzel örnekler çıktı. O insanları seyrettim.

Ne yaptıklarını, neden yaptıklarını, nasıl yaptıklarını… O insanların gözlerinin içine baktım, ilham aldım. Bu zor tarif edilecek bir an; o bir histi ve bana dedi ki “İşte sen busun, sen buna aitsin. Burada tamamsın”. Çünkü kendimi hiç yargılamadığım bir noktadaydım. Yargılayacak bir şey yoktu, her şey tastamamdı. Bu arada bunları gerçekleştirebilmek adına arabamı sattım. Yetmedi, bisikletimi, bilgisayarımı, çantalarımı falan sattım. İş trajikomik bir boyuta geldi benim için. Ama uçacağım diye çıktım ya yola, yüklerimi de atmış oldum. Beni insan olma konusunda o kadar tatmin etti ki, o her şeye sahip olmanın veremediği tatmini, hiçbir şeye sahip olmayan ama hayalleri olan ben yaşadım. Bak bugün, birkaç sene içinde burada uçağımın önünde oturmuş seninle sohbet ediyorum. İş buralara varmış. Hâlâ o ilk andaki güzel hissi yaşıyorum. Hâlâ gözlerim aynı parlıyor. Hâlâ bu konuda konuşurken kelimeler sonsuz, hiçbir şey o güzelliği ifade edemiyor. Demek ki doğru yoldayım.

“benim asıl aradığım şey iyi, düzgün bir insan olmaktı”

© 2020 Âlim Yapım

  • White Instagram Icon
  • Beyaz Facebook Simge
logo-28.png